یه بهونه واسهءگزاربی کاری شده
عاشقی گمشدوعشق دیگه
اون هویت قدیمونداره
فکر نکن که عاشقی یه لحظه خیره شدن
روزوشب نالیدنه سوگلیم خوابیدن
رنگ وزیبای ملاک عشق نیست
عشقی که ازرنگ وزیبای بیاد
اون عشق نیست
یه نسیم گذرونه
عاشقی سوز درونه
عشق مثل پر پروانه لطیفه
مثل شبنم پر پاکی
مثل دریا وسیع سر به زیروبی رقیبه
خیلیا فکر مکنن که عاشقی
گفتن جملهءدوست دارمه
هرکی رودیدن آب ورنگ داره
زود میگن این خودش
اون یارم
دلدارمه
ماه شب تارم
دلم واسهءگلم تنگه
گل پونه گل پونه
دل بی تو توزندونه
گل لاله گل لاله دلم بی پروبی باله
گل مریم گل مریم سهر پی تومی گردم
گل یاسمن گل یاسمن
شبا شوق دل وتوبامن
گل شبوگل نازم واست ترانه می سازم
من وسجاده وگل روز
من ولاله ورازونیاز
من وطلوع تازهءنور
من وبلبل سنگ صبور
منم فرهاد کو تیشه
شب من کی سهر میشه
من ودو عاشق زرین
من وباغ گلی شیرین
گل سنگه گل سنگه دلم واسهءگلم تنگه
گل پونه گل پونه
دلم بی تو توزندونه
گل لاله گل لاله دلم بی پروبی باله
گل مریم گل مریم
سهر پی تو می گردم
ازکجا ازکه خبرآوردی
خوش خبر باشی امااما
گردناباور من بی ثمر می گردی
انتظارخبری نیست مرا
نه زیاری نه زهر یاردگر
بروآنجا که بودچشم وگوشی باکس
برو آنجا که تورا منتظرند
قاصدک دردلمن همه کورندوکرند
دست بردار ازاین در وطن خویش قریب
حاصل تجربه های همه تن
بادلم می گوید
تودروغی تو دروغ تو فریب توفریب
راستی آیا جای خبری هست هنوز
مانده خاکستر گرمی جای
در اجاقی طمعه عشق شعله نمی ورزد
خردک چمنی هست هنوز
قاصدک ابرهای همه عالم شب وروزدر دلم می گرید
قاصدک آنچه خبر آوردی
از کجا از که خبرآوردی
خوش خبرباشی امااماگردناباورمن بی ثمرمی گردی
انتظار خبری نیست مرا
نه زیاری نه زهر یار دگر
برو آنجا که بود چشم گوشی با کس
بروآنجا که تورا منتظرند
قاصدک دردل من همه کورندو کرند
یکی عادتش برادر کوشیه
یکی زاغ مردوموچوب میزنه
یکی از داغ دلش جون می کنه
یه نفر خواب روتخت نقره کوب
یکی حیرون روی دریای جنوب
یکی زندگی روزیبا می بینه
یکی اماخودشوتنهای تنها می بینه
آره این رسم میون آدما
یکی داروغو یکی داروغه شه
نمیشه رسمشون وعوض کنی
اگه حتی آسمون وارونه شه
حالا حرف منبا اون دسه ای
که هنوزعاشقنویکه سوار
جون هرچی مرده طاقت بیارین
که بریم باهمدیگه از این دیار
من همه بیچارهءتو
تو همه پارهءتن
تن همه آوارهءتو
توخودت شوق منی
شوق منم دیدن تو
شاهد اشک منی
من مست خندیدن تو
نه میادبه جون من
شادومادش بشه دلت
همیشه شعروصدام کم میاره تو گفتنت
اگه از دنیا کمی به قیمت جون بزارم
کاش می شد خندهاتو پشت نقابی بزارم
یک کلام ختم کلام برق نگاهی نداری
حالا دستم بگیر دیگه آبرو نریز